Kentsel
Tasarımın temel fikri, kasaba meydanının mevcut sosyal ve kamusal enerjisini proje alanına taşıyarak burayı canlı bir sosyal merkeze dönüştürmektir. Meydanda gündelik yaşamın parçası olan çay evi, bakkal ve berber gibi birimlerin oluşturduğu yaya aksı proje alanına devam ettirilerek yeni merkezin kentsel omurgası oluşturulur. Proje, komşu yapıların zemin katlarını ve belediyeye ait parselleri de bu sisteme dahil ederek meydanla bütünleşen bir kamusal alan kurgular. Doğu-batı doğrultusunda lineer olarak yerleştirilen yapı kütleleri arasında sokaklar, gölgeli alanlar ve pergolalarla tanımlanan yarı açık ortak mekânlar oluşturulur. Tek katlı, beşik çatılı ve sade yapıların ölçeği, çevredeki yerel mimariyle akraba bir karakter sergiler. Böylece proje, tekil bir yapıdan çok, meydanın devamı niteliğinde yeni bir kamusal zemin ve sosyal yaşam alanı olarak ele alınır.
