
Küçük ve eğimli bir parselde, sınırlı yapılaşma alanı içinde iki bağımsız villa biriminin bir arada çözülmesi ile oluşturulan projenin temel yaklaşımı, arazinin doğal eğimini bir kısıt olarak değil, yapıların yerleşimini ve birbirleriyle ilişkisini biçimlendiren bir tasarım girdisi olarak ele almaktır. Kütleler, farklı kotlarda konumlanarak ve yatay-düşey doğrultularda kontrollü biçimde kaydırılarak arazinin hareketli topoğrafyasıyla bütünleşen bir mekânsal kurgu oluşturur. Böylece iki villa, birbirinden bağımsız birimler olmanın ötesinde, topoğrafyanın sürekliliğini takip eden ve farklı yönlere açılan parçalı bir yapı bütünü olarak ele alınmıştır.





